Kitabın Ortasından

ERGENEKON EFSANESİ NEDİR NE DEĞİLDİR?
Yahut
KUR’ANDAN KAYNAKLANAN EFSANELERE MUKABİL, KİMİ TARİHEN GERÇEK, KİMİ DÜZMECE EFSANELERE DAİR

Önce Kur’an-ı Kerim’de günümüzde yeniden aktüel hale gelen Ergenekon efsanesini üzerindeki izdüşümlerine bakalım:

"(Ey Muhammed), sana Zülkarneyn'den soruyorlar. De ki: Size ondan bir hatıra okuyacağım. Biz yer yüzünde onun için sağlam bir mekan ve orada istediği gibi hareket edeceği yönetim hürriyeti hazırladık ve kendisine (muhtaç olduğu) her şeyden bir sebep verdik (ulaşmak istediği herşeye ulaşmanın yolunu, aracını verdik). O da (kendisini batı ülkelerine ulaştıracak) bir yol tuttu. Nihayet güneşin battığı yere ulaşınca, onu, kara balçıklı bir gözede batar buldu. Onun yanında bir kavim buldu. Dedik ki: Ey Zülkarneyn, (onlara) ya azab edersin veya kendilerine güzel davranırsın (onları güzellikle yola getirirsin. Nasıl istersen öyle yaparsın). Dedi: Kim haksızlık ederse, ona azap edeceğiz) sonra o, Rabb'ine döndürülecektir. O da ona görülmemiş bir azab edecektir. Fakat inanıp iyi iş yapan kimseye de en güzel mükâfat vardır. Ona buyruğumuzdan kolay olanı söyleriz (kolay işler yapmasını emrederiz, zor işlere koşmayız onu). Sonra yine bir yol tuttu. Nihayet güneşin doğduğu yere ulaşınca, onu, öyle bir kavim üzerine doğar buldu ki, onlara güneşin önünden (korunacak) bir siper yapmamıştık. İşte (Zülkarneyn) böyle (yüksek bir mevkie ve hükümranlığa sahip) idi. Onun yanında (daha) nice (hükümranlık) bilgisi (tecrübesi ve vasıtası) bulunduğu biz biliyorduk. Sonra yine bir yol tuttu. Nihâyet iki sed arasına ulaşınca, onların önünde hemen hiç söz anlamayan bir kavim buldu. Dediler ki: Ey Zülkarneyn, Ye'cuc ve Me'cuc bu yerde bozgunculuk yapıyorlar. Bizimle onların arasında bir sed yapman için sana bir vergi verelim mi? Dedi ki: Rabb'imin beni içinde bulundurduğu (mal ve mülk, sizin vereceğinizden) daha hayırlıdır. Siz bana insan gücüyle yardım edin de, sizinle onlar arasına sağlam bir engel yapayım. Bana demir kütleleri getirin. (Zülkarneyn) iki dağın arasını (demir kütleleriyle doldurup dağlarla) aynı seviyeye getirince, üfleyin dedi. Nihâyet o demir kütlelerini bir ateş haline koyduğu zaman; getirin bana, üzerine erimiş bakır dökeyim, dedi. Artık (Ye'cuc ve Me'cuc) onu ne aşabildiler ne de delebildiler. (Zülkarneyn) dedi: Bu, Rabb'imden (kullarına) bir rahmettir. Rabb'imin va'di ge(lip Ye'cuc ve Me'cuc'un çıkması, yahut kıyametin kopması gerek)diği zaman, onu yerle bir eder. Şüphesiz, Rabb'imin va'di gerçektir" (el-Kehf, 18/83-98).
TARİHEN GERÇEK KAWA EFSANESİ
Kürt mitolojisindeki Kawa efsanesine göre, Kürtler günümüzden 2500-2600 yıl öncesinde Zuhak (Bazı kaynaklara göre Dehak)adında Asurlu çok ama çok zalim bir kralın altında yaşayan Kawa adında bir demirci vardı. Bu kral tam bir canavardı ve efsaneye göre her iki omuzunda da birer yılan bulunuyordu. Her gün bu iki yılanı beslemek için Kürtlerden iki kişiyi sarayına kurban olarak getirtip aşçılarına bu iki çocuğu öldürtüp beyinlerini yılanlarına yemek olarak verdiriyordu. Aynı zamanda bu canavar kral ilkbaharın gelmesini engelliyordu[2]. En sonunda bu zulümden bıkan ve bir şeyler yapmak isteyen Armayel ve Garmayel adlı iki kişi kralın sarayına mutfağa aşçı olarak girmeyi başarırlar ve Kralın yılanlarını beslemek için beyinleri alınarak öldürülen çocuklardan sadece birini öldürüp diğerinin gizlice saraydan kaçmasına yardımcı olurlar[3]. Böylece ellerindeki bir insan beyni ile kestikleri bir koyunun beynini karıştırarak yılanlara vererek her gün bir çocuğun kurtulmasını sağlamış olurlar. İşte bu kaçan kişilerin Kürtlerin ataları olduğuna inanılır ve bu kaçan çocuklar Kawa adlı demirci tarafından gizlice eğitilerek bir ordu haline getirilirler. Böylece Kawa'nın liderliğindeki bu ordu bir 20 Mart günü zalim kralın sarayına yürüyüşe geçer ve Kawa kralı çekiç darbeleri ile öldürmeyi başarır. Kawa etraftaki tüm tepelerde ateşler yakar ve yanındakilerle birlikte bu zaferi kutlarlar. Böylece Kürt halkı zalim kraldan kurtulmuş olur Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Demirci_Kawa_Efsanesi
BUNLAR DA DÜZMECE EFSANELER.
Efsane uydurmak Batı alemine Kur’anın rehberliğinde üstünlük kurmuş olan Osmanlı toplumunu İslamiyetten koparıp Irkçı bir ideale bağlamak isteyen mihrakların marifeti olarak ortaya çıkmıştır. Bunların 19.asırda uydurulduğu bu tarihten önceki asırların hiç birinde bu kabil yavelerin olmayışından bellidir. Orhun yazıtlarında, Dr.Radlof’un Sibirya tedkiklerinde, Ziya Gökalp’in hiçbir eserinde kurt-insan çiftleşmesinden Türklerin neşet ettiği safsatası yer almaz.

BOZKURT

Türkler mutlu günler yaşarlarken, günün birinde onların' bu saadetini kıskanan düşmanları yurtlarına hücum ederek, mallarını yağma ettiler. Bir çoklarını da Kılıçtan geçirdiler. Yalnız bir delikanlı kaldı ki, onu öldürmeğe cesaret edemiyerek ellerini ayaklarını kesip bir bataklığa bıraktılar. Buraya bir dişi kurt gelerek ona baktı, yiyecek getirdi. Bu esnada dişi kurt bu delikanlıdan gebe kaldı. Fakat düşman hükümdarı bu genci öldürmek için birkaç asker gönderdi. Askerler bu delikanlının yanında bozkurdu gördüler. Bozkurt, Gök Tanrı’nın yardımına mazhar olduğundan, bu delikanlıyı alıp kaçtı, dağın eteğindeki bir mağaraya girdiler. Bu mağaradan geniş ve yeşilliklerle dolu bir sahaya çıktılar. Bu ülkede bozkurt dokuz- oğlan doğurdu. Bunlardan birisi (Kurt) adını aldı.Kardeşlerinin en zekisi olduğu için hakan oldu. Bunlara dokuz Oğuzlar denildi. Dokuz oymak olarak yaşadılar.Oğuzlar kurttan geldiklerini unutmamak için üzerinde bir kurt başı bulunan bir bayrak yaptılar, otaklarının önüne diktiler. Bozkurt kuvvetin ve hürriyetin sembolü olarak Türklerde yaşayıp gitti. kuvvetin ve hürriyetin sembolü olarak Türklerde Yaşayıp gitti

ERGENEKON

Oğuz ananesine göre, Oğuzların kurduğu devlet (ilhan) adındaki bir hakanın zamanında Moğollar tarafından baskına uğrayarak mahvolmuştu. Bu baskından yalnız İlhanın oğlu (Kayan) ve kardeşinin oğlu (Nöğuz) ve bir de iki kız kurtulmuştu. Bunlar günlerce dağlar, tepeler, ırmaklar aşarak yol aldılar. Bunların önüne bir alageyik çıktı. Bu geyiğin peşinden gittiler. Alageyik bir vadiden içeri dalınca, bunlar da onu takip ettiler. Sarp bir dağa rastgeldiler, Bu dağın içinde kar yığılı bir yol gördüler. Bu yoldan ötesi çok güzeldi, akar sular, pınarlar, türlü mevye ağaçları ve çeşitli av hayvanları dolu idi. Bu hayvanların sütünden yağ, yoğurt yaptılar, etlerini de yediler, derilerini giydiler. Bunlar bu ülkeye (Ergenekon) adını verdiler.
Bu iki,,oğlan ve kızdan bir nesil türedi. Bunlar geldikleri yolu kaybederek bu diyardan çıkamaz oldular, Ergenekon’da çoğaldılar. Bir türlü sarp ve karlı dağları aşamadılar, Ergenekon’dan çıkmağı düşünürlerken, günün birinde bir demirci dedi ki
— Burada demirden küçük bir dağ var, onu eritelim buradaıı bir yol açalım!
Halk, dağın bir yerine bir kat odun bir kat da kömür koydular. Yetmiş deriden körük yapıp, yetmiş yerde kurdular.birikip körüklediler. Geceli gündüzlü çalışmalariyle bir demirden olan bu dağda bir delik açabildiler. Buradan yüklü bir deve çıkabilecek kadar bir yol açılmıştı. Yıllarca kapalı kalan bu insanlar. sevinç göz yaşlariyle açılan yolun başına geldiler. Bun lara bir bozkurt yolu göstericilik etti. Ergenekon’dan Oğuz Türkleri çıkarak, anayurtlarına dağılıp, yurtlar kurdular . Oğuzlar her yıl Ergenekon’dan çıkışlarının bayramını yaptılar.
Zikreden:Enver Behnan Şapolyo Türkiye Yayınevi 1964

İspanya Seyahatinden Kaleme Takılanlar

İspanya Özerk Bölgesi Katalonya'nın Başkenti Barselona'da bulunan "Katalan Yazarlar Birliği Enstitüsü"nün kuruluşunun yetmişinci yıl dönümü. Kuruluş yıldönümü dolayısı ile Katalan Yazarlar Birliği tarafından 18/21 Aralık 2008 tarihlerinde Özerk Bölgenin Başkenti Barcelona'da milletlerarası bir toplantı düzenlendi.
2007 Yılında Frankfurt'ta Kitap Fuarının Şeref Konuğu olan Katalan Özerk Bölgesi, Frankfurt Kitap Fuarında alınan karar doğrultusunda konusu edebiyat ve edebiyatla ilgili kuruluşların kültür , sanat ve edebiyatlarının tanıtıldığı ve tartışıldığı bir toplantı düzenlenmesini hayata geçirmişler.
Yaklaşık altmış ülkenin davet edildiği toplantıya 42 iki ülkeden sivil toplum kuruluşları, yazarlar ve yayıncılar katıldılar. Türkiye'den sadece Türkiye Yazarlar Birliğinin davet edildiği toplantıya TYB adına beni görevlendirdi yönetim.Barcelona ve Katalanların tanıtılması ve şehir gezilerinin dışında beş oturumlu toplantının üçüncü oturumunda bana da konuşma imkânı verildi.
Önceki iki oturumda beş ve altı kişinin konuşmacı olarak katıldığı toplantılardan farklı olarak benim katıldığım bölümde sekiz konuşmacı yer aldı. Aynı gün üçüncü toplantı olması ve bana oturumun sonunda yer verilmesi benim açımdan bir dezavantajdı.
Salonda bulunanların yorgun, mahmurlaştığını ve sürenin de hayli geçtiğini düşünerek kısa bir konuşma yaptım. Önceden yaklaşık otuz dakikalık Fransızca konuşma metnini okumaktan vaz geçtim.
"Sayın başkan, baylar bayanlar!" diye söze başladım ve böyle bir imkân tanınmasından dolayı organizatörlere teşekkür ettim. Salonu selamladım ve kısaca Türk edebiyatı tarihi ve edebiyatımızın meşhur isimlerinden kısaca söz ettim. Fuzûli, Nef’i, Nedim, Baki, Şeyh Galip, Mevlâna, Yunus Emre, Mehmed Akif ve bu sene vefatının ellinci yıldönümünde andığımız Yahya Kemal'den kısa cümlelerle söz ettim ve " Zamanınızı almayacağım. Ama size Türk Edebiyatından iki şiir okumak istiyorum. Yunus Emre'yi siz tanıyorsunuz." Dedim "Bana gerek seni gerek, şiirini okudum."
Arkasından Ahmet Haşim'in "Merdiven" şiirini okudum. Sözü bitirdim. Aman Allah'ım. Merdiven şiiri ne kadar beğenildi. Yoğun bir ilgi. Son derece şaşırdım. Paris Milli Kütüphane Şiir Bölümü Direktörü Bayan Sylvie Gouttebaron konuşmadan sonra yanıma geldi. "Mösyö Fidan, şiir muhteşem. Bir fotokopi isterim. Bunu odamda panoya azacağım ve herkese okuyacağım." Dedi.
Toplantıya Almanya, Fransa, İrlanda, Finlandiya, İsviçre, İtalya, Yunanistan, İngiltere, Portekiz, Polonya, Avusturya'nın yanı sıra Kuzey Afrika ülkesi olan Cezayir, Lübnan, İsrail gibi ülkelerden de birer temsilci katılmıştır.Katılımcılar edebiyat ve kültürlerini tanıttıkları gibi halen içinde bulundukları eğitim sistemi içinde kültür ve medeniyetlerinin yeni nesillere aktarılmasında karşılaştıkları sorunları da dile getirdiler. Ortak şikâyet konusu süratle gelişen teknolojinin kültürel mirasın yeni nesillere aktarılmasında karşılaşılan güçlüklerdi.
Milletlerarası toplantılarda resmi oturumların yanında yemekler ve gezi programları özel ilişkiler de önemli bir yer tutmaktadır.
Beş oturumda konuşulanları baştan sonra dikkatle dinledim. Notlar aldım. Oturumlar süresince benim dikkatimi çeken üç konuşma oldu. İspanyanın Bask bölgesi temsilcisi, İsrail ve İsviçre temsilcilerinin sunumları.
Bask temsilcisi bayan Maria Jose Olaziregui İspanya Hükümetlerinin uyguladıkları baskıcı politikaları oldukça sert ifadelerle eleştirdi. Ne olması gerektiği konusunda tekliflerini sıraladı. Kendisi ile sonradan tanışmamızda bayan Olaziregui bir müslümanla evli olduğunu, on üç yaşında bir oğlu olduğunu ve oğlunun da eşi gibi Müslüman yetiştiğini söyledi. Ama kendisinin Katolik olduğunu üstüne basa basa ifade etti. Oğlunun Müslüman olmasından dolayı üzüntü duyduğunu ifade etti. Kendisine "Ya oğlunuz haklıysa?" dedim. Gülüştük.
Dikkati çeken konuşmalardan birisi de İsviçre temsilcisi Bayan Helen Sigeland'ın konuşmasıydı. Biliyorsunuz İsviçre'nin biz Türklerin zihninde en demokratik, en ileri ve en özgür bir ülke olarak bir imajı bulunmaktadır. Ama Bayan Sigeland'ı dinledikten sonra en azından benim zihnimdeki İsviçre imajı değişti. Olumlu bir İsviçre gitti yerine karmakarışık ve geleceği olmayan bir İsviçre aldı. Konu nedir diye merak ettiniz mi?
Biliyorsunuz İsviçre kantonlardan meydana geliyor. Bayan Sigeland' tam bu noktada diyor ki " benim çocuğum kimin tarihini öğrenecek? Hangi kahramanı zihninde yaşatacak? Bir İtalyanı mı, Bir Avusturyalıyı mı, yoksa Bir Almanı mı?" Hadi gel sorunları dinle.
İsrail temsilcisi bayan Nilli Cohen, ülkesinin kültür ve edebiyat sorunlarını bir bir sıraladı. Meğer İsrail hiç te göründüğü gibi değilmiş. Ne sorunları varmış Yahudilerin de b.iz bilmiyormuşuz. Müslüman Arapların kendi dillerinde öğrenim görmelerini istiyormuş ta, Müslümanlar bölük pürçükmüş. Sünni, şii, Filistinli, Gazeli vs.
Veda yemekleri bu tür toplantılarda önemli bir yer tutar . Hem uzun sürer hem de konuşmalar ve adres alıp vermeler olur. Çünkü katılımcılar biraz daha bir birlerini yakında tanımışlardır. Veda yemeği, büyük bir kitapçı dükkânının yarısını işgal eden nostaljik bir mekânda verildi. Toplantıya gitmeden önce organizatöre bir not göndermiştim. Müslüman olduğum için şarap içmediğimi ve domuz eti yemediğimi bildirmiştim. Veda yemeğinde konuklara domuz eti bana da balık servis edildi. Balık ta fena değildi. Her servisten önce organizatörümüz beni bilgilendirdi. Tatlılar servis edildi.
Tatlıda şarap kullanıldığı için bana verilmedi. Masadakiler tatlılarını bitirdiler. Ben bekliyorum. İşte tam o sırada bana ananas, muz, kivi gibi meyvelerden oluşan bir büyük tabak meyve servisi yapıldı. Masada bir "oooooo!" sesi yükseldi. Ben de bana gelen tabağı elime alarak misafirlere ikram ettim. Bayağı güzel bir jest oldu.
Barcelona'ya gidip Barcelona'dan söz etmemek olur mu? İtiraf etmeliyim ki, gördüğüm Avrupa şehirlerinin en muhteşemi. Tarihi doku mükemmel korunmuş. Öteki Avrupa kentlerinden ayrılan çok yönlü özelikleri ile dikkati çekiyor. Ama en önemli özelliği caddelerde özellikle akşam üzeri yoğun bir insan kalabalığı göze çarpıyor. İlk akşam tek başıma kenti gezerken caddelerdeki kalabalığa bir anlam veremedim. Avrupa şehirlerinde insan kalabalığı pek göze çarpması pek olağan değildir. Çünkü Avrupa ülkelerinde nüfus artış hızı sıfırın altında seyretmekte ve yaşlı nüfus evlerine çekilmiş durumda.
Barcelona, özerk Katalan Bölgesinin beş şehrinden biri ve en büyüğü. Dört buçuk milyon insan yaşıyor. Madrit İspanya'nın Başkenti ama esas ticaret ve kültür merkezi Barcelona. Ankara Başkentimiz ama İstanbul'un yeri başka. Barcelona biraz da bizim İstanbul'a benziyor. İklim bakımından Antalya gibi. Ilıman Akdeniz iklimi. Kışlık elbiselerim bana bayağı sıkıntı verdi.
Neden insan kalabalıkları? Katalanlar, aristokrat bir ırk. Kendilerini İspanyollardan üstün görüyorlar. Katalanlar şehirli, İspanyollar köylü. İlk tanıştığınız kişiye "Siz İspanyol musunuz?" diye sorduğunuzda hafif sertçe "Hayır, ben Katalanım." Diye cevap veriyor.
Zaten toplantının açılışında konuşan Katalan Yazarlar Birliği Enstitüsü Başkanı uzun uzadıya Katalan edebiyatı ve medeniyetinden söz etmişti.
Katalanlarda doğum kontrolü yok. Durmadan çocuk yapıyorlar. Caddelerdeki nüfus yoğunluğu bundanmış. Katalanlar en büyük darbeyi Diktatör Franko zamanında yemişler. Dillerinde eğitim yasaklanmış. Franko'dan söz ederken nefretle anıyorlar. Ama Franko'nun iyi bir yönünü unutuyorlar. General Franko, idareyi krala teslim ederek idareden çekildi.
Bask Bölge temsilcisi ile konuşurken kendisine " Bask ve terör?" dedim. Bana "işin siyasi olduğunu ve bunun böyle olmasını ve sürmesini isteyen bir kesim var." Dedi. Bir cümlesini buraya kaydetmekte yarar görüyorum. Basklılar da İspanyollar da Katolik. Aynı mezhebe mensuplar ama bir birlerinin düşmanı.
İra temsilcisini dinlerken farklı şeyler düşündüm. İra, İngiltere'nin baş belası. Ama kendilerini öyle savunuyorlar ki. Toplantı esnasında yapılan konuşmalardan bir ara bizdeki terör olayları zihnimi meşgul etti. Dinlediklerimin ışığında zihnimde bizdeki PKK terörünün arkasında Ermenilerin olduğu ve bir bakıma din savaşı olduğu zihnimden geçti. Acaba yanlış mı düşünüyorum, PKK, ilke olarak aslında kürt meselesini TC'ne karşı kullanırken amacı İslam’a karşı savaş vermek midir? Bir de konuya buradan bakılamaz mı?
Nerden nereye.
Barcelona notlarını bitirirken belirtmem gereken önemli bir nokta da toplantıda iki Cezayir bir Lübnan temsilcisi de bulunuyorlardı Müslüman olarak. Cezayir Yazarlar Birliği temsilcisinin adı Abdulhamid. "Neden Abdulhamid?" dedim. "babam Abdulhamid hanı çok seviyordu. Ondan." Dedi. Öteki Cezayirli'nin adı ise bizden biri. Mevlüd. Sözlü bir mutabakat sağladık aramızda. Cezayir Yazarlar Birliği ile Türkiye Yazarlar Birliği Mayıs 2009 da Cezayir'de "Osmanlı Mirası" konulu bir uluslar arası toplantı düzenlenmesi için anlaştık. Doğrusu Cezayirli dostlarla kısa sürede kaynaştık. Daha doğrusu resmi çerçevenin dışına çıkarak aramızda tarihten gelen bir gönül köprüsü kuruldu. Merak eden dostlar için iki fotoğraf ve bir de merdiven şiirinin fransızcasını sunuyorum.
L'ESCALIER Tu monteras lentement par cet escalier, Une masse de feuilles couleur de soleil à ta traîne. Et tu contempleras le ciel à travers les pleurs.
Les eaux ont pâli.ton visage pâlit aussi;Regarde l'atmosphère écarlate:C'est le soir qui vient. Penchées vers le sol, les roses saignent sans cesse; Des rosignols ensanglantés se tiennent sur les branches comme des flammes, Sont_ce les eaux qui ont pris feu? Pourquoi ce marbre est- il pareil au bronze?c'est là un language secret qui emplit l'âme.Regarde l'atmosphère écarlate:C'est le soir qui vient. AHMET HAŞİM